RONILAČKI APARATI

RONILAČKI APARATI

RONILAČKI APARATI

Ronilački aparati čine osnovni deo individualne ronilačke opreme, koji se sastoji iz više elemenata ronilačke opreme. U pitanju su ronilačke boce pod pritiskom i hidrostatički regulator.

Vrste

Ronilački aparati se danas nude u nekoliko različitih konfiguracija koje se mogu podeliti po kriterijumu namene. Tako, postoje ronilački aparati sa otvorenim sistemom disanja, odnosno ronilački aparati sa zatvorenim sistemom disanja, ili takozvani autonomni ronilački aparati. Osim razlika u konstrukciji, jedna od najuočljivijih je u tome što ronilački aparati sa zatvorenim sistemom disanja ne otpuštaju vazdušne mehure u vodu, čime je prisustvno ronioca u vodi manje uočljivo. Ovi ronilački aparati se vrlo često upotrebljavaju u vojnim i policijskim specijalnim jedinicama, za potrebe specifičnih zadataka.

Ronilačke boce

Ronilačke boce kao deo ronilačkog aparata predstavljaju cilindrične sudove, najčešće livene od legure metala u koji se vazduh kompresuje, tj. sabija pod pritiskom. Danas se na tržištu nude ronilačke boce koje se izrađuju od čelika, aluminijuma, a u novije vreme i od kompozitnih materijala, kao što je izuzetno tvrda polimerska plastika. Ovi materijali moraju biti otporno na vodeno okruženje, posebno slanu vodu, kao i izrazito robusni, kako bi sa jedne strane bili u stanju izdržati unutrašnji pritisak, a sa druge strane biti otporno na eventualne mehaničke udarce prilikom upotrebe na kopnu, odnosno pod vodom.  Ronilačke boce se nude u različitim zapreminama, a shodno potrebama zarona, mogu se spajatu u dvobocnike, trobocnike, pa čak i višebocnike. Višebocnici se, primera radi, upotrebljavaju za zarone na većim dubinama, odnosno za potrebe tzv. tehničkih ronjenja ili dužeg ostajanja pod vodom i tome slično. Ronilačka boca kao deo ronilačkog aparata sadrži ventilsku grupu, remnike i postolje. Ventilska grupa podrazumeva i rezervni ventil koji služi da u boci zadrži određenu količinu vazduha sve dok se vazduh namerno ne ispusti iz boce. Primećuje se tendencija proizvođača da na današnjim modelima ronilačkih boca izostavljaju rezervne ventile, jer je danas skoro neizostavni deo ronilačke opreme i ronilački kompjuter odnosno poseban manometar. Zajedničko ovim uređajima ronilačke opreme, između ostalog, jeste da sve vreme pokazuju pritisak u boci, odnosno preostalu količinu vazduha. Prednost ove tendencije jeste u pojednostavljivanju ventilske grupe, čime se umanjuje mogućnost kvarenja.

Upotreba ronilačkih boca

Ronilačke boce  se najčešće pune pod pritiskom od 200 bara, a atestiraju (provera tehničkih karakteristika) se, po pravilu, svake pete godine na pritisku koji bi trebalo da bude veći za 50%. Ronilačke boce se montiraju na leđa ronioca i pričvršćuju se za ronilački prsluk i pojas.

Hidrostatički regulatori

Hidrostatički regulatori predstavljaju najznačajniji deo ronilačkog aparata iz razloga što predstavljaju „vazdušnu vezu“ između ronilačke boce i samog ronioca. Hidrostatički regulatori funkcionišu samo na zahtev, što znači da doziraju količinu vazduha samo prilikom udaha ronioca. Danas na tržištu postoje jednostepeni i dvostepeni hidrostatički regulatori, a može se primetiti da jednostepeni hidrostatički regulatori danas skoro da su napušteni u upotrebi. Kod drugostepenog prvi i drugi stepen su spojeni preko tzv. creva niskog pritiska. Na prvom stepenu se nalaze i priključak za manometar, odnosno za povezivanje sa prslukom za balansiranje. Na drugom se nalaze usnik, taster za doziranje  i „brkovi“ za usmeravanje izdahnutog vazduha. Hidrostatički regulatori se moraju atestirati, po pravilu, svake druge godine.

luka

Оставите одговор

Ваша адреса е-поште неће бити објављена. Неопходна поља су означена *